Eski Türklerde Çocuklara İsim Koyma Geleneği


Eski Türklerde çocuklara isim koymak çok önemli bir olay olarak kabul edilirdi. Çünkü çocuğun ismi ile kaderi arasında bir bağ olduğuna inanılırdı. İsim koyma geleneği törenle yapılırdı. Törende çocuğun ebesi veya babası; Şaman’a dönerek çocuğa bir isim vermesini ister, böylece çocuğa isim verilmiş olurdu. Fakat çocuk sürekli hasta olursa verilen ismin ona ağır geldiği düşünülür, bu yüzden ismi değiştirilirdi.

Yeni isim koyma töreninde ebe, çocuğu misafirlerin arasına getirir; “Diş” adı altında getirilen mendil, havlu gibi hediyeleri beşiğe koyarlardı. Böylece isim koyma geleneği gerçekleştirilmiş olurdu.

Bazı Türklerde ise çocuğa doğduğu gibi isim verilmezdi; mesela Kırgız Türkleri genellikle 15 gün sonra eve ilk gelen misafirin adını ya da doğum sırasında başından geçen bir olayın adını verirdi. Altay ve Yenisey Türklerinde ise çocuklar “adsız” olarak bir süre anılırdı; ancak savaşta başarılı olur ya da herhangi bir üstün yeteneği varsa ‘Boğaç’, ‘Kurtulmuş’ gibi özel isimleri taşımayı hak ederlerdi. Kazak Türklerinde bazı aileler ise ölüm meleği ismini beğenmez, gelmez diye çocuklarına ‘İtgördü’, ‘Köpek’ gibi isimleri verirlerdi.

Bir başka adette ise ebe, doğan çocuğu yaşasın diye temsilen sattığını söyler, doğduğu gibi kucağına alıp babasına satardı. Çocuğun babası ise doğan çocuğa kız ise ‘Satı’, erkek ise ‘Satılmış’ ismini verirdi. Çuvaş Türklerinde ise ebe, çocuğu boydaki Şaman’a verir, Şaman da çöplükte çocuk buldum, satacağım derdi. Sonrasında çocuğun babası Şaman’ın istediğini verip çocuğunu alır ve böylece çocuğun uzun yıllar yaşayacağına inanılırdı.


0 Yorum

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir